In Nederland is de Dag van de Arbeid, althans in mijn beleving, nooit echt goed van de grond gekomen. Mijn herinnering beslaat alleen de periode na de oorlog. Misschien lag het in de jaren vóór de oorlog anders.

1 Mei , de Dag van de Arbeid, is nooit een vrije dag voor iedereen geworden al waren er altijd mensen die zelf een vrije dag namen. 1 Mei ligt ingeklemd tussen Koninginnedag op 30 april, de dodenherdenking op 4 mei en Bevrijdingsdag op 5 mei en een aantal christelijke feestdagen. Als 5 mei, meer dan 60 jaar na de bevrijding jaarlijks een vrije dag wordt, ziet het er voor een vrije dag op 1 mei helemaal slecht uit.

Juist in het kader van de globalisering zou het goed zijn als Nederland de Dag van de Arbeid op 1 mei zou omarmen en een nationale vrije dag zou maken. Dan sluiten we ons aan bij wat in veel andere landen in Europa en ook in de Verenigde Staten van Amerika zo wordt beleefd en gevierd. Het koningshuis zou kunnen helpen door op een andere dag dan 30 april de verjaardag van de koningin/koning te vieren: op de echte verjaardag of op een datum in een wat minder drukke periode.

Ook in de PvdA ligt het overigens niet zo duidelijk. Veel leden zijn er vóór om 1 mei te vieren, maar er zijn ook nog al wat mensen die het koud laat. In Utrecht hadden we jarenlang de traditie de 1 mei te beginnen met een feestelijke bijeenkomst in ’t Huis aan de Vecht, toen nog duidelijk verbonden met de vakbeweging, het NVV en ’s avond een rode bijeenkomst in een van de wijken of op een centrale plek zoals het NV Huis (het huidige Tivoli) of de schouwburg. Jarenlang was er ’s middags nog een aparte bijeenkomst van de ouderengroep in Oog en Al, later in de Vredeskerk. Maar later gaf men deze tweede bijeenkomst op en ging men alleen naar ’t Huis aan de Vecht. Die bijeenkomst, opgeluisterd door de Stem des Volks is er gelukkig nog steeds, maar de bijeenkomst ’s avonds, enkele keren samen met andere linkse partijen gevierd, is een stille dood gestorven. De rode roos die door jongere leden bij oudere leden thuis wordt bezorgd is wel gebleven en wordt gewaardeerd.

In de tijd dat de PvdA in het College van B&W een flinke meerderheid had, is wel geprobeerd om 1 mei voor de stad Utrecht een officiële vrije dag te maken. James van Lidth de Jeude was hierbij een drijvende kracht. Als ik me goed herinner hing er één keer op 1 mei een rode vlag aan de voorkant van het Stadhuis, toen nog een de kant van de Stadhuisbrug. Maar als iemand me vraagt of dat nu echt gebeurd is, moet ik het antwoord schuldig blijven. Misschien was het alleen maar een droom die ik voor de geest kan halen.

Als we de Dag van de Arbeid een officiële vrije dag willen maken, moet de PvdA zich daar stevig voor inzetten en met een beroep op het internationale karakter van 1 mei de medewerking van andere partijen en geledingen verkrijgen. Het feit dat 1 mei vieringen in dictatoriale staten niet meer het TV beeld bepaalt kan daarbij helpen.

Ik zou er vóór zijn dat we op die manier een positief aspect van de globalisering binnen zouden halen. De Belgen die 1 mei altijd kleurrijker dan wij gevierd hebben, zouden ons kunnen helpen.

 

Aad Burger