Afgelopen zaterdag was het dan zover, de eerste Politieke Ledenraad. “We gaan iets nieuws doen”, klonk er door de aankondigingen heen. Meestal belooft dat dan niet veel goeds als dat wordt gezegd. Het begin was inderdaad niet ideaal. Op de vorige ALV werd ik verkozen tot afgevaardigde voor de afdeling Utrecht. Ik was daar heel blij mee. Meteen werd ik al gewaarschuwd naar aanleiding van de eerdere ervaringen met het Politiek Forum: te saai, teveel discussie in de marge, geen besluitvorming, etc. Ik besloot mij hierdoor niet uit het veld te laten slaan en rustig af te wachten wat er komen zou.

Met elkaar hadden we afgesproken dat de afgevaardigde een mandaat mee kreeg en bij de afdeling te rade moest gaan om de standpunten te bepalen. Helaas werden de onderwerpen pas laat bekend gemaakt. Desondanks vind ik dat we op de ALV voorafgaand aan de Politieke Ledenraad, toch, zij het kort, de onderwerpen hebben kunnen bespreken en de meningen te kunnen peilen. Ik was daar blij mee, omdat dit mij ook enig houvast zou bieden op de Politieke Ledenraad zelf.

Om 10:30 begonnen we met het eerste deel van het programma: de debattraining. Allereerst kregen we nog een korte uitleg over de raad en het doel dat deze raad dient. De raad is het gevolg van de uitspraak van de partijleiding: minder toespraak, meer inspraak. De meesten van ons hebben te kennen gegeven dat wij graag meer voorbereidingstijd kregen, zodat we beter met onze afdelingen konden overleggen. Ook vonden wij de onderwerpen te globaal om ons er een standpunt over te vormen. Liever zouden we de onderwerpen concreter zien en voorzien van de standpunten van de partij c.q. fractie. De belangrijkste boodschap was wel, dat wij als ledenraad, zelf ook invloed hadden op de agenda en wij die ruimte ook moesten nemen. In de nabije toekomst moet blijken of dit gaat lukken.

De debattraining was eigenlijk veel te kort. Je kunt in een uur tijd nauwelijks van een training spreken. Toch was het wel leerzaam en hebben we enkele adviezen ook in de ledenraad in de praktijk zien werken. De trainer (Janita Tabak) wist in de korte beschikbare tijd toch waardevolle tips over te brengen. De leukste tip was de Erwin Kroll methode: 1. Situatie, 2.Implicatie, 3. Conclusie/ statement, 4. Belangrijkste onderbouwing. Als deze onderdelen in 3 of 4 zinnen kunnen worden vervat heb je een perfecte bijdrage aan het debat in lagerhuisstijl.

Na de lunch begon dan om 13 uur de eerste Politieke Ledenraad. Het werd tijd voor de eerste stelling: Het verbod op paddo’s is incidentenpolitiek. Je voelde al aankomen dat dit zo’n stelling was waar bijna geen PvdA lid tegen zou stemmen. Helaas bleek de andere stellingen ook zo geformuleerd te zijn. Af en toe werden ze aangescherpt om toch meer discussie te krijgen. Bovenstaande stelling werd dan ook met bijna 100 % van de stemmen onderschreven, zoals ook onderstaande stellingen:
- Het paddoverbod moet worden opgeheven
- Alle coffeeshops in Nederland moeten dicht (bijna 100% tegen)
- Wietteelt moet worden gelegaliseerd 

Ondanks de stellingen, die Oostblokachtige uitslagen veroorzaakte, hoorde ik toch wel mooie suggesties. De suggestie van een wethouder uit stadsdeel Zuid-Oost in Amsterdam vond ik goed. Hij stelde dat als het product gereguleerd was en het in verkooppunten werd ondergebracht, die van 9 tot 5 open waren, er een hoop overlast zou verdwijnen. Verder hebben wij aangegeven dat de romantiek van de softdrugs achterhaald is. We mogen wel nadrukkelijker op de risico’s wijzen en aangeven dat het gevaarlijk spul is. Geen reden tot verbod uiteraard, maar ook geen reden om het maar onbeperkt toe te staan.

Het volgende blok stond in het teken van de economische crisis. Mariette Hamer zette uiteen wat de standpunt van de fractie was. Hierop konden vragen worden gesteld. Samengevat was de boodschap: Alles op alles zetten om bij dreigende werkloosheid mensen van werk tot werk te begeleiden. De verschillende fondsen die we ter beschikking hebben moeten we ten volle benutten. Daarnaast gaf zij aan dat de economische, voedsel- en klimaatcrisis aan elkaar verbonden moesten worden.

Vervolgens gingen we verder met de “100%”-stellingen. Hier kwamen wij toch in opstand en werden diverse stellingen geamendeerd. Paul Tang voorzag de stellingen van inhoud. En af en toe sprong Jacques Tichelaar hem bij. Twee stellingen zorgden toch wel voor een pittige discussie. De eerste was dat het onvermijdelijk is dat de pensioenen volgend jaar niet meestijgen met de inflatie. Vooral door de zwaardere weging van de stemmen van de afgevaardigden was de uitkomst, dat 53% het ermee eens was dat de pensioenen niet meestegen. De tweede stelling ging over het stringente begrotingsbeleid vs klimaatdoelstellingen. De raad vond dit een dubieuze stelling, omdat het niet evident is dat deze twee tegen over elkaar zouden komen te staan. De stelling is daarna helaas afgezwakt tot het bevestigen dat de klimaatdoelstellingen ook belangrijk zijn bij economisch mindere tijden. Je voelt de uitslag al aankomen...

De debatten waren nu ten einde gekomen. Na drieeneenhalf uur zitten, zou ik een pauze wel fijn vinden. Maar het was nog niet afgelopen. We kregen een ‘meet & greet’ met Eberhard van der Laan. Ik vond Eberhard zeer sympathiek overkomen en wilde hem zeker nog wel ontmoeten. Gelukkig kreeg ik die kans alsnog na afloop. Na nog wat borrelen met onze partijgenoten uit Utrecht (bedankt voor jullie komst!) en met mensen, die ik nog niet kende, was het tijd om weer huiswaarts te keren.

Ik heb nog last van mijn zitvlak, maar ik kijk terug op een zeer geslaagde dag. Hoewel de inhoud nog beter kan, was de ambiance heel goed. Ik had dit zeker niet willen missen en verheug me dan ook op de volgende Ledenraad. Wij afgevaardigden zullen ons dan inzetten om er ook inhoudelijk een nog betere dag van te maken. In ieder geval dank voor jullie keuze voor de afgevaardigde.