Het bericht dat in Utrecht wederom een homostel gedwongen wordt hun woning te verlaten door onacceptabel wangedrag, vervult de gemeenteraad met een gevoel van grote verontwaardiging en afschuw.Het bericht dat in Utrecht wederom een homostel gedwongen wordt hun woning te verlaten door onacceptabel wangedrag, vervult de gemeenteraad met een gevoel van grote verontwaardiging en afschuw.

De gemeenteraad weigert te accepteren dat er zo respectloos met de persoonlijke levensfeer van mensen wordt omgegaan. Een stad die zich koploper noemt in de aanpak van homodiscriminatie en die een sociaal en tolerant leefklimaat in de gemeente voorstaat mag niet toestaan dat de leefbaarheid in wijken op deze wijze onder druk wordt gezet.

Voor iedereen geldt dat men - ongeacht kleur, afkomst, geloof of seksuele geaardheid - in een prettige en veilige omgeving moet kunnen wonen, werken en leven.

Als aan dat uitgangsprincipe wordt getornd, dienen alle instanties en alle Utrechters de handen in één te slaan om hen die dit principe schenden, hard aan te pakken.

Een krachtige bestrijding van discriminatie, intimidatie en geweld tegen homoseksuelen en actief werken aan sociale acceptatie van homoseksualiteit, is en blijft daarbij het uitgangspunt.

Zo luidt het persbericht van vandaag namens de fractievoorzitters. Met ongeloof en toenemende woede las ik afgelopen zaterdag het bericht in de krant over het homostel wat weg gepest is door zoals het er nu naar uit ziet jongeren van allochtone herkomst. Dit is toch niet het Utrecht waar ik me als inwoner van deze stad in herken. en waarvan ik weet dat velen er zo over denken.

Ik ben direct op zoek gegaan om in contact te komen met de mannen, gewoon om ze een hart onder de riem te steken. Wat een akelig gebeuren om zo in je eigen leef- en woonomgeving weg getreiterd te worden. Respectloos. Nog deze week ga ik bij ze op bezoek en praat ik er met ze over door. Ik wil graag zelf horen wat er allemaal is gebeurd, hoe er door de politie op gereageerd is en wat instanties/gemeente er aan hebben gedaan. We moeten nog eens bezien of er echt niets aan gedaan kan worden.
Grote vraag is hoe we dit onvermogen van de huidige samenleving op kunnen vangen en vooral kunnen voorkomen dat dit soort zaken een structurele vorm gaat aannemen. We laten het woonplezier van mensen niet verpesten door een paar etterbakkies!

Uitgerekend tijdens het MidZomerGracht festival wat afgelopen vrijdag is gestart en waar ooit de Roze Lente in deze stad aan ten grondslag lag. Het toont nog maar eens aan dat het met de sociale acceptatie van homoseksualiteit nog niet overal al te best is gesteld.

Samenleven, open, sociaal en met ruimte voor alle gezindten moet mensen toch aanspreken. Utrecht is altijd een sociale en tolerante stad geweest en dat moet echt zo blijven.

Voor de mannen in Leidsche Rijn is het waarschijnlijk allemaal al veel te ver gegaan en hun besluit is al genomen. Maar acceptabel is het niet en het laatste woord is hier nog niet over gezegd.

Gilbert Isabella, fractievoorzitter

Noot