Afgelopen dinsdag ben ik samen met collega Bouchra Dibi op bezoek geweest bij Hans en Ton in Leidsche Rijn. Ik gebruik hun voornamen omdat die inmiddels wel bekend zijn geworden.
Het blijft zeer onplezierig en frustrerend als je hoort hoe het woongenot van twee mensen zo kan worden aangetast door een stelletje ‘etterbakken 1e klas’.

Met een kop koffie, twee zeer enthousiaste jonge honden om ons heen, hebben Bouchra en ik het hele verhaal gehoord. Onmacht, boosheid, frustratie en toenemende woede speelde me parten tijdens het verhaal.
Hoe kan het gebeuren dat twee mensen die zo plezierig wonen in een fantastisch huis, op een geweldige plek in een mooi nieuwe wijk Terwijde uiteindelijk er voor moeten kiezen om hun huis te koop te zetten en weg te gaan?

Hans en Ton schetsen een beeld hoe ze een jaar of 3 geleden heel bewust voor deze wijk kozen: open, groen, park, voorzieningen en een mooi huis met een heerlijke tuin. Helaas is door een beperkt stel jonge gasten dat woon plezier in de afgelopen maanden hard achteruit gehold door pesterijen, scheldpartijen maar ook het beschadigen van persoonlijke eigendommen. Hieruit bleek duidelijk dat de homoseksuele geaardheid van de heren een rol speelt in deze kwestie.

Hoewel de heren initiatief hebben genomen om in gesprek te komen met de jongeren, heeft dat niet veel opgeleverd. Ook contacten met sommige ouders hebben niet tot verbetering geleid. Inzet van politie, gemeente en welzijnsorganisatie ten spijt: de mannen vertrekken.

Terecht, is er veel commotie ontstaan nadat de krant dit nieuws publiceerde. In de afgelopen raadscommissie is namens de gehele gemeenteraad de vraag aan de burgemeester gesteld en volgt er volgende week maandag een vertrouwelijk overleg.

Ik wil daarbij de volgende vragen stellen:
- welke stappen hebben politie en gemeente gezet nadat duidelijk werd dat de heren vanwege hun seksuele geaardheid last kregen van deze pesterijen, scheldpartijen en bedreigingen?
- Zijn de betrokken jongeren bekend bij de politie en/of welzijnswerk?
- Zijn betrokken jongeren op het politiebureau ontboden? Zo nee waarom niet?
- Zijn hun ouders op het politiebureau ontboden als eerst verantwoordelijk voor het gedrag van hun kinderen? Zo nee waarom niet. Zo ja wat is er uit deze gesprekken voortgekomen?
- Zijn er officiële waarschuwingen verstrekt richting jongeren en/of hun ouders
- Welke afspraken zijn er gemaakt met Hans en Ton om hen nog een gevoel van veiligheid te verstrekken in hun eigen woning
- Is het mogelijk om de schade die de heren hebben geleden (kapotte banden, ingeslagen autoruit) en mogelijke lasten die nog verband houden met hun “gedwongen” vertrek via de gemeente te verhalen bij de ouders van betrokken jongeren?
- Zo ja: is het dan een idee om de heren via de gemeente vooruitlopend op de uitkomsten van een dergelijk langdurig juridische of strafrechtelijk proces enigszins financieel tegemoet te komen?

Ik realiseer me dat het allemaal maatregelen achteraf zijn maar als het goed is gaat hier wel een helder signaal vanuit.

Ik hoop dat ouders en betrokken jongeren zich door deze maatregelen realiseren dat het ons ernst is met de sociale acceptatie van homoseksualiteit. Respect hebben voor elkaars recht op eigenheid staat voorop.

Ik herhaal nog maar eens: ‘ Voor iedereen geldt dat men - ongeacht kleur, afkomst, geloof of seksuele geaardheid - in een prettige en veilige omgeving moet kunnen wonen, werken en leven’.

Beste Hans en Ton: we hopen jullie op alle mogelijke manieren te kunnen blijven steunen hoewel de mogelijkheden op dit moment beperkt lijken te zijn. Daar zullen we dus creatief mee om moeten gaan. We spreken elkaar volgende week weer!

Gilbert Isabella, fractievoorzitter