Steeds meer allochtone Nederlanders kiezen voor een partner uit het land van herkomst. Vooral in de Turkse en Marokkaanse gemeenschappen wordt dit verschijnsel steeds algemener en lijkt de integratie in de weg te staan.
De banden met het thuisland blijven te veel de hoofdrol spelen, kinderen worden opgevoed door ouders die onvoldoende Nederlands spreken, kortom, de eerste generatie-problematiek blijft zich herhalen. Zowel in de landelijke als in de lokale politiek is dit onderwerp een hot item, de meningen over mogelijke oplossingen zijn verdeeld. Op dinsdag 27 april jl. organiseerde de Werkgroep Multiculturele Samenleving een debat over dit omstreden onderwerp.

Yücel Aydemir, lid van de Utrechtse fractie, Halim el Madkouri van Forum en Mohamed Sini deden een succesvolle poging de problematiek rond de huwelijksmigratie te verduidelijken en gingen in debat met de vele aanwezigen. Centrale vraag was of de huidige regelgeving ten aanzien van huwelijksmigratie moet worden aangescherpt met extra eisen.

Momenteel is het al zo dat aan een aantal voorwaarden, die gelden voor alle autochtone en allochtone Nederlanders, moet worden voldaan bij huwelijksmigratie. Zo dient de in Nederland wonende partner bijvoorbeeld over een baan en huisvesting te beschikken, de nieuwkomer is verplicht een inburgeringsprogramma te volgen. Binnen de PvdA woedt de discussie over eventuele aanscherping van de eisen aan de naar Nederland komende partner.

Mohamed Sini benadrukte dat het gaat om een netelige kwestie. Enerzijds gaat het om de vrijheid van mensen, anderzijds om druk vanuit de samenleving. Ook voor de landelijke fractie en de Projectgroep Patijn, die onlangs naar buiten kwam met het rapport ‘Integratie en immigratie: aan het werk!’, is het moeizaam laveren geweest. Volgens Sini moet bij het stellen van regels uitgangspunt zijn dat ouders in staat moeten zijn hun kinderen zó richting te geven, dat ze goed in de Nederlandse samenleving kunnen functioneren.

Er zijn daarom maatregelen voorgesteld die z.i. binnen de koers van de vernieuwde PvdA passen omdat ze getuigen van realiteitszin. De nieuwe Nederlandse burger moet een aantal vaardigheden bezitten, die de integratie bevorderen. De nieuwkomer moet bijvoorbeeld in eigen land een opleiding hebben genoten die gelijkwaardig is aan het aantal Nederlandse leerplichtjaren. Het leren van Nederlands is voor iemand die in eigen land analfabeet is bijna ondoenlijk. Ook worden voorstellen gedaan in het kader van de zogenaamde Greencard: de buitenlandse partner kan stapsgewijs rechten verwerven, bijvoorbeeld als het gaat om sociale zekerheid.

Yücel Aydemir onderkent de problematiek, maar meldt dat de PvdA-fractie in Utrecht van mening is dat iedereen die wil trouwen uit liefde de vrijheid moet hebben dat zonder voorwaarden te doen. Wel is het belangrijk de doelgroep in Nederland goed voor te lichten over wat de komende partner te wachten staat. De inburgeringsprogramma’s moeten kwalitatief verbeteren, zodat integratie makkelijker wordt. Hierin zal fors geïnvesteerd moeten worden.

De verschillen in opvatting tussen de PvdA Utrecht en de landelijke fractie geven aan dat de Nederlandse PvdA’ers er nog lang niet uit zijn.

Naast de discussie over het al dan niet stellen van extra eisen aan de naar Nederland komende partner, ontspon zich een levendige gedachtewisseling over de vraag waaróm allochtonen steeds vaker een partner in het land van herkomst zoeken. Halim el Madkouri van Forum is verontrust over deze ontwikkeling. Er bestaan grote knelpunten in de inburgering van groepen allochtonen in Nederland. Ook wanneer een Nederlandse jongere van Turkse of Marokkaanse afkomst wel goed is opgeleid, wordt vaak een partner uit het land van herkomst naar Nederland gehaald. Kennelijk ligt er een diepere, op het culturele vlak liggende oorzaak aan ten grondslag. Vraag is waar de oplossing vandaan moet komen. Is voorlichting en bewustmaking voldoende, of is uitbreiding van de eisen aan de komende partner noodzakelijk? Zijn de voorgestelde maatregelen wel een antwoord op het probleem? PvdA-leden krijgen de komende maanden genoeg gelegenheid zich hierover een mening te vormen. Er zullen binnen de partij nog vele debatten over dit onderwerp gevoerd gaan worden. Op basis van de uitkomsten daarvan en het rapport van de projectgroep Patijn zal het partijbestuur een voorstel doen, dat op het congres in december van dit jaar zal worden besproken.